Toen ik met verlof ging, dacht ik echt: dit duurt onwijs lang. En nu sta ik hier, op mijn eerste werkdag terug, en ik vraag me af waar die tijd naartoe is gegaan. Want het is echt omgevlogen. Op een manier die alleen maar kan betekenen dat het goed was, heel goed zelfs.

Tijdens mijn verlof heb ik hier en daar nog wat kaartjes geschreven voor klanten, maar voor de rest heeft Bas alles overgenomen. En dat wil ik even apart benoemen, want: Bas, DANK! Zo fijn dat alles gewoon door kon blijven lopen terwijl ik er volledig uit was. De online huidanalyses hebben even op pauze gestaan , dat kon ik hem natuurlijk ook niet aandoen 😉 Maar over 2 weken gaan die weer open. Ik neem eerst even de tijd om alles rustig op te pakken.

Hoe ik dit verlof heb ervaren? Als een cadeautje.

Echt waar. En ik merk een enorm verschil met mijn eerste verlof, en zelfs met mijn tweede.

Bij mijn eerste dochter voelde ik zo’n druk om snel weer te functioneren. Ik werkte nog tijdens de laatste weken voor de bevalling, begon ook eerder weer met werken, en mijn herstel was dan ook niet best. Ik heb daarna 3 jaar last gehad van verzakkingsklachten — en dat heeft echt indruk op me gemaakt. Bij Nona pakte ik het al anders aan, en nu bij mijn derde nog bewuster.

Dit verlof heb ik me niet bezig gehouden met wat ik dacht dat anderen van mij verwachten. Geen “wanneer ben je weer bereikbaar?”, geen halve laptopsessies op de bank. Gewoon genieten, kijken naar wat ík wil, wat goed voelt voor mij en mijn gezin. En dat heeft me zoveel gegeven, mijn herstel gaat dan ook veel sneller dan de vorige keren.

Ik heb echt in een bubbel gezeten, en ik koester dat.

En Iluna dan? 🥰

Die doet het geweldig. Ze is al zo gegroeid, echt bijzonder om dat nog een keer mee te maken. Ze is een heel rustig, ontspannen en vrolijk meisje… ik denk dat ze op papa lijkt 😉

En de drie zussen samen, die dynamiek, dat is iets wat ik moeilijk onder woorden kan brengen. Ik ervaar het als pure rijkdom. Een meidenteam waar ik onwijs trots op ben!

Met mijn eigen herstel gaat het ook goed. Ik ben langzaamaan weer gaan trainen en let bewust op mijn voeding. Na de derde en op mijn 35e merk ik wel dat het lichaam iets minder snel terugveert dan vroeger, maar het geeft me zoveel energie dat het het dubbel en dwars waard is.

Ja, ik heb er zin in. Maar ik moet ook eerlijk zijn: de afgelopen week moest ik even slikken. Ik heb zo genoten van mijn verlof dat het loslaten ook echt voelbaar was. Dat is toch dubbel? En tegelijk ook precies goed, want het betekent dat het verlof was wat het moest zijn.

Maar ik merkte ook de afgelopen dagen dat mijn hoofd steeds actiever werd, dat de ideeën weer begonnen te borrelen. En dát is mijn teken, dat weet ik van mezelf.

Wat ik anders ga doen? Ik ga meer ondernemen op mijn gevoel. Niet perse doen wat van mij ‘verwacht’ wordt, of wat business coaches als dé route naar succes bestempelen. De komende 2 maanden neem ik bewust de ruimte om met een open blik te kijken hoe ík mijn bedrijf, mijn marketing en alles wat erbij hoort, wil vormgeven.

Want ik merk dat ik heel veel zin heb om meer te schrijven, meer podcasts te maken, meer te vertellen. Over huid, over mindset, over levensstijl. Over waarom het aantal huidproblemen zo toeneemt, hoe ons systeem werkt, wat we eigenlijk van onze huid kunnen leren. Dáár word ik enthousiast van. En dat enthousiasme, dat wil ik laten zien.

Ik hou je via de nieuwsbrief van alles op de hoogte. 💚

 Liefs, Suuz